Zoë is Jarig!!!

Vandaag is ons knapste middelste nichtje alweer 3 jaar geworden!
Lieve Zoë, we hopen dat je een super dag hebt met veel cadeautjes en een prachtige taart!

Hele dikke verjaardagsknuffels van ons.

Opa Cor

Life goes on... Ook in Nederland.... En bij leven hoort helaas ook dood gaan. Vanmorgen kregen wij het bericht dat onze lieve opa Cor op 100-jarige leeftijd is overleden.
We zijn blij dat we hem voor ons vertrek nog even dag hebben kunnen zeggen en zullen zijn verhalen over vroeger (o.a. het opstijgen van het eerste vliegtuig!) en hartelijkheid nooit vergeten.
Sterkte voor iedereen thuis.

Sports

Vandaag een sportief dagje voor zoonlief hier in San Diego.
Vanmorgen stond als eerste de school Jogathon op het programma. Hierbij rennen alles kinderen rondjes op het schoolveld om zo geld in te zamelen voor de school. Uiteraard gingen wij mee om onze zoon hierbij aan te moedigen en om te helpen.

Na een aantal opwarm-oefeningen ging Kyran er als een speer vandoor.

Het was leuk te zien dat Kyran het zo goed volhield om echt te blijven rennen (denk dat hij toch wat van zijn oma in zich heeft :) en eerlijk zijn rondjes liet aftekenen. Sommige kinderen gingen echter meer voor de meeste aftekeningen en stopten bij elke moeder die ze tegen kwamen om nog een extra rondje af te tekenen (ook leuk om te zien ;)
Hoe dan ook waren we uiteraard supertrots op Kyrans welgetelde 21 rondjes!

 Helaas kwam Kyran een beetje ziekig uit school... Helaas, omdat er vanmiddag eigenlijk ook weer sport op het programma stond. We hadden namelijk via via gehoord dat we op woensdagmiddag een gratis uurtje sport mee konden pakken voor kinderen tussen de 4 en 6 jaar. En aangezien we toch Nederlanders blijven... ;)
Gelukkig knapte Kyran na even op de bank liggen weer op en wilde hij toch eigenlijk wel heeeel graag gaan. We hadden gehoord dat er voor vandaag basketbal op het programma stond, dus na een kleine verkleedpartij, was Kyran ook hier helemaal klaar voor.

De juf besloot eigenlijk ter plekke dat het geen basketbal, maar voetbal zou worden, maar ook dit vond Kyran helemaal prima.
Omdat het groepje kinderen klein bleef, mocht Caia de eerste oefeningen ook mee doen. Vol verbazing heb ik staan kijken hoe onze kleine meid haar mannetje (eigenlijk dametje) stond en alle oefeningen supergoed mee deed... Ook kleine meisjes worden groot (snik). 

Na een aantal oefeningen  zagen we onze nieuwe Nederlandse vrienden aan komen lopen (zoals gezegd: gratis activiteit ;). Aangezien zij eigenlijk meer zin hadden in de speeltuin, besloten we na Kyrans eerste sportles nog even lekker te spelen. Na ook nog een spelletje 'Kyrans pet afpakken', had Kyran weer genoeg calorieën verbrand voor de rest van de week. Volgende week wellicht basketbal en morgen Zumba voor mij en Caia... We worden nog eens sportief....

Field trip

Vandaag Kyrans eerste field trip naar de Zoo. Uiteraard mochten zijn nieuwe ranger-jasje en zijn verrekijker deze dag niet ontbreken.  Bij aankomst op school was hij meteen al 'the man' en wilde iedereen uiteraard dolgraag door zijn verrekijker kijken, maar gelukkig begint onze kleine man een beetje van zich af te bijten en toen de verrekijker voor de derde keer van zijn nek werd 'gerukt', maakte hij met een duidelijk 'no' een einde aan de touwtrekkerij aan zijn nek.

De kinderen zouden om 9.00 van school opgehaald worden door de schoolbus en zouden rond 9.15 in de Zoo arriveren. Aangezien ik graag meewilde (en uiteiendelijk ook mee mocht) als hulp-moeder, maar geen oppas had voor Caia, zou ik rechtstreeks naar de Zoo rijden om de groep daar op te wachten. Helaas maakte ik dezelfde fout als Erik de laatste keer (tuuurlijk!) en had ik mijn navigatiesysteem ingesteld op een andere plaats waar ook het woord Zoo in voorkwam en reed ik pas om 9.30 het parkeerterrein op. Op het moment dat Caia en ik half rennend bij de ingang arriveerden (als we ze nu nog maar kunnen vinden in het park...), kwam daar net de schoolbus aanrijden! Alsof ik het zo gepland had :)

 

Na een blik op de kaart besloten de kinderen uit mijn groepje wat er op het programma moest komen voor vandaag. De beren en de gorilla's waren het doel van deze dag. Uiteraard lagen er ook vele andere dieren op onze route, maar om deze blog niet te lang te maken, enkel even de hoogtepunten, zoals de super schattige baby giraffes, die net een sprintje trokken op het moment dat wij langs kwamen.

 De beren waren nog niet zo makkelijk te spotten. Aangezien het nagebootste regenwoud er vandaag toch echt wel erg regenachtig bij lag, hadden veel beren besloten hun dagje lekker in hun warme grot te spenderen.

Een van de weinige beren die het de moeite vond om naar buiten te komen en zijn bot te halen was een grote zwarte Grizzly beer.

Daarna op naar de gorilla's, die heerlijk lagen uit te buiken op een plek waar de kinderen ze bijna konden aaien (op de 10 (?)cm dikke laag glas na).

  

Na een lunchpauze bij de nijlpaarden en een bezoekje aan de volière, was het alweer tijd om naar de uitgang te lopen, aangezien de bus de kinderen alweer om 13.00 terug naar school zou brengen (en ik dacht dat wij in Nederland te weinig tijd voor de schoolreisjes hadden!)

Kyran, die mocht kiezen of bij mij in het park blijven of met de schoolbus terug naar school, liet zich het extra ritje met de bus niet ontnemen (we kunnen tenslotte elke dag naar de Zoo). Dat betekende dat Caia en ik, na nog een spoedbezoekje aan de kinderboerderij en de insecten (ik kan er geen genoeg van krijgen van die fijne kriebelbeesten ;) ons weer terug moesten haasten om Kyran op tijd op te halen. 

Toen we bij thuiskomst ook nog werden verrast met een pakketje vol Nederlandse lekkernijen en cadeautjes die een van onze nieuwe Nederlandse vrienden kwam brengen, kon deze eerste field trip dag, ondanks de regen, niet meer stuk! 

  

Another San Diego week

Afgelopen week een rustig weekje hier in San Diego.
Een weekje waarin o.a. onze spiders werden verwijderd en waarin ik meer heb geleerd over spinnensoorten in San Diego dan dat je te horen krijgt op discovery channel. Wisten jullie bijvoorbeeld dat de Brown widow in San Diego veel vaker voorkomt dan de Black widow... Dat de Brown widow eigenlijk veel giftiger is dan haar zwarte vriendin, maar dat de brown widow minder gif afgeeft, waardoor ze toch minder gevaarlijk is. Wisten jullie ook dat de eitjes van de Black widow eigenlijk glad zijn, in vergelijking met die van een Brown widow, waarvan de eitjes puntjes aan de buitenkant hebben...
De webben van beide spinnen zijn duidelijk te herkennen doordat het dikke webben zijn die ze meestal in hoekjes laag bij de grond maken met een dikke spandraad naar de grond om daar andere insecten te vangen. Als je deze webben en eitjes eenmaal herkent, zie je ze werkelijk overal. In het park...in de speeltuin... en zelfs onder de zwembadstoelen, waar de kindjes heerlijk met hun kleine voetjes tussendoor kunnen.  
De vraag blijft nu of wij de zwarte variant of de bruine variant in onze tuin hadden (ik hoop hadden), aangezien de spin op zich zwart aandoet, maar de eitjes toch wel degelijk puntjes vertonen... Wat ik wel weet is dat beide spinnensoorten niet mijn beste vriendinnen zullen worden en dat je voor beten hoe dan ook naar een huisarts moet.
Hoe dan ook: eigenlijk meer spinneninformatie in een week dan ik ooit had hopen op te doen, maar wat de keerzijde is van het heerlijke warme klimaat hier. Ook ben ik al door een dame uit de buurt voorbereid op de komst van kakkerlakken, dus ik maak mijn borst nat...

Daarnaast een weekje met erg wisselend weer. Zo hebben we afgelopen week al 2 keer een plons kunnen maken in onze communitypool, maar heb ik vandaag in mijn winterjas over de swapmarket gelopen (jullie hebben goed jullie best gedaan met de gedachte aan lente, zo te zien aan de Nederlandse temperaturen die vandaag hoger lagen dan hier!).

Het weekend was ook rustig deze week. Even geen pretparken of dierentuinen op het programma, mede omdat Kyran morgen op schoolreisje gaat naar de Zoo (en Caia en ik meegaan, yahoo!), maar enkel wat huishoudelijke zaken en lekker spelen.
Vrijdag lekker sushi gemaakt en gespeeld met onze nieuwe Vlaamse vrienden en zoals boven genoemd, ben ik vanmorgen heerlijk met een aantal van de moms wezen shoppen op een van de grootste family-swapmarkets van San Diego... Een groot parkeerterrein vol met tweedehands kinderkleertjes en speelgoed! Walhalla voor de mama die haar mama-vrije uurtjes mag besteden aan geld uitgeven aan de kindjes ;) haha.
Kyran en Caia waren dan ook dolgelukkig met hun 'nieuwe' speelgoed en kleren.

 

Dit weekend begonnen we ons ook te beseffen dat je eigenlijk toch snel gewend raakt aan de plek waar je woont. Zo zijn we inmiddels gewend aan het boodschappen doen in 3 verschillende mega supermarkten, het door rood rijden als je rechtsaf slaat, het verzamelen van coupons en dat je boodschappen voor je worden ingepakt in de supermarkt (do you need help with bringing this to your car today, ma'am?) en zelfs de reclames voor medicatie met de vele bijwerkingen op televisie beginnen redelijk 'gewoon' te worden. Alhoewel de reclame hieronder depressie moet tegen gaan, wordt je van de bijwerkingen alleen al redelijk depressief.



Zaken die mij echter nog steeds blijven verbazen zijn de wapenwet (de rifles en shotguns die je gewoon bij de Wallmart aan liggen te staren en een berichtje van de universiteit om op te letten voor 4 gewapende overvallers in de buurt), de ziektenkosten (well, I'm allways afraid to get a $20.000,- bill when you go to the hospital) en de ideeën over healthy food....

But then again: life would be boring without any amazements, hey ;)

Our boy is growing up!

Wat wordt hij toch al groot, he.... En zooo trots met nog een tand minder :)

Hmmmm...

Dus...
Zo ziet een verbrande black widow eruit...:

Omdat de vuilnisbak naast de wasmachine staat en San en Caia daar toch wel bijna dagelijks langskomen, heb ik deze opgeruimd. San is toch niet zo heel blij met het idee dat deze dame hier zat, dus om haar (en mezelf) gerust te stellen besloot ik met een zaklamp even rond te kijken. 

Dat had ik beter niet kunnen doen...

10 centimeter naast de voordeur zat nog zo'n dame. En kijk nou...ze heeft een eierzak...met daarin honderd kleine black widow spinnetjes. Oh, en letterlijk boven de deur vond ik deze:

Hun mama zit een stukje lager maar die kreeg ik niet goed op de foto.
Met andere woorden, als ik binnen een paar minuten drie van deze critters kan vinden, zullen er nog wel meer zitten. 

UPDATE: de eitjes in de foto hierboven zijn waarschijnlijk van een brown widow...

Sleep well :)

Dan ben je toch blij dat je een keer het licht aan doet 's avonds...:
Ik gooi sigaretten altijd in de vuilnisbak. Meestal in het donker. Soms, zoals vanavond, doe ik het buitenlicht aan. Je grijpt bij een vuilnisbak vaak onder een randje. Hier in Californië kun je dat beter niet doen.

(YES! it is a real black widow...)

9 year anniversary at the Zoo

Vandaag is het alweer 9 jaar geleden dat mijn lief en ik samen het avontuur aangingen dat huwelijk heet.

Binnen dat avontuur hebben we ook zeker de nodige dingen beleefd: een verhuizing naar Genève en  Chancy; een verhuizing terug naar Nederland; de aankoop van ons eerste huis; en onze recente (tijdelijke) verhuizing naar San Diego. Daarnaast uiteraard ook het verliezen en ontmoeten van bijzondere mensen en onze grootste belevenis: het krijgen van 2 prachtige kindjes.

Het ontmoeten van nieuwe mensen heeft ons hier o.a. opgeleverd dat Erik en ik gisteravond de kans kregen om ons 9-jarig jubileum (en ons 17 jaar en 8 maanden samenzijn! Poeh...) heerlijk met zijn tweetjes konden vieren in een chique restaurantje. Terwijl 1 van de supermoms die ik hier ontmoet heb onze kleine dame in bed probeerde te krijgen (no way!), zaten Erik en ik dus heerlijk te genieten van een zalig diner voor 2!

Heerlijk om er ook weer eens met zijn tweetjes op uit te zijn en ook wel eens nodig om ons huwelijk nog eens 9 jaar te laten duren :)

Om er vandaag ook nog een leuke dag van te maken, besloten we om lekker met zijn viertjes naar de Zoo te gaan.

Net zoals het Safaripark, is de Zoo prachtig aangelegd met vreselijk mooie bomen, planten en struiken en ook hier bijna alles in bloei. Kyran wilde erg graag naar de hagedissen en de slangen en aangezien het reptielenverblijf vrijwel naast de ingang van het park lag, besloten we daar onze dag mee te beginnen.

 Caia die bij binnenkomst van het park de cabines van de Skyfari al boven onze hoofden langs zag gaan, wilde eigenlijk nog maar 1 ding: vliegen! De olifanten veroverden een goede tweede plaats. Erik en ik hadden eigenlijk beiden onze zinnen gezet op de panda en de babytijger (wanneer krijg je die nou te zien?). We besloten dus langs het tijger- en het pandaverblijf te lopen richting de olifanten, die zich aan de achterzijde van het park bevonden. Helaas hield de tijger net zijn middagdutje (zijn goed recht ;) en bleek er geen babytijger te zijn, zoals wij dachten, maar de panda's waren prachtig. De baby-panda had zich voor deze gelegenheid bovenin de boom verstopt, maar zowel pa als ma panda lagen heerlijk op een bamboestokje te kauwen... Precies zoals je, je panda's voor zou stellen.

Tegen de tijd dat we bij de olifanten kwamen, begonnen onze kinders het eigenlijk al een beetje zat te worden (het late slapen van gisteravond en het vroege opstaan, begon vooral Caia parten te spelen) en eigenlijk had ze meer aandacht voor de stenen olifanten waar je lekker op kon klimmen dan voor de echte beesten.

 We besloten richting de skyfari te lopen die ons met een vliegtochtje terug naar de uitgang zou brengen. Vlak voor de skyfari was nog een 4D film te zien van Ice Age en met een zeer grote Ice Age-fan in ons midden, konden we het natuurlijk niet maken deze over te slaan. Aangezien ik al had gehoord dat de film vrij spannend was en Caia al tijdens de zeeleeuwenshow in huilen was uitgebarsten, gingen Kyran en ik samen naar de film, terwijl Caia samen met haar papa even een terrasje opzochten. 

De film was zeker de moeite waard! Zeker toen Kyran schaterend naast me zat, terwijl we 'onder geniesd' werden door een dinosaurus...  

En toen was het voor mij tijd mijn hoogtevrees wederom onder ogen te zien en de skyfari in te stappen. 

 

 Ze hadden mij voor mijn gemoedstoestand nog beter bij een tijger in zijn verblijf kunnen zetten, maar de super enthousiaste reacties van Caia maakten het uitslaan van mijn doodsangsten weer een beetje goed ;) Daarnaast krijg ik met ons abonnement nog alle mogelijkheden om mijn angst te overwinnen.... Yahoo! :(

Veilig weer op de grond aangekomen was het nog even tijd om even lekker te spelen en geitjes te aaien in de petting zoo (dit blijft toch leuk), voordat we weer op huis aangingen. 

 

 

Het was weer een geslaagd dagje hier in San Diego...

Meet Safari Ranger Kyran!

Onze bink :)