Sequoia National park

Afgelopen weekend stond een weekendje naar Sequoia National park geboekt. Een behoorlijke rit voor een weekendje weg, maar na wat wikken en wegen, besloten we dit toch wel erg graag gezien te hebben voordat we naar huis gaan.... En zeker zonder spijt!
Afgelopen vrijdag zijn we al vroeg op pad gegaan richting Three rivers. Zoals gezegd, het was een lange rit, dus met een aantal tussenstops kwamen we na een 7 uur durende, maar fantastische rit bij ons motel aan.

Aangezien het al wat later in de middag was en we al lang genoeg hadden gezeten, besloten we eerst een plons te nemen in het zwembad, voordat we wat gingen eten.

Nadat de kindjes op bed lagen (waar bij Caia wederom een ritje in de auto voor nodig was), was het inmiddels donker genoeg om sterren te kijken. En na sterren kijken in Sequoia, zal sterren kijken nooit meer hetzelfde zijn.

Op zaterdag wilden we vroeg in het park zijn, zodat we de dag goed konden benutten. Naar het midden van het park was het nog een uur rijden, dus dat betekende: vroeg op pad. Na geparkeerd te hebben in het Giant Forest, besloten we eerst een bezoekje te brengen aan het museum, voordat we de hike zouden gaan lopen.

 

Na het museum nog 'even snel' (denk: vrouwen en slechts 2 wc's) plassen en dan op pad... Terwijl ik in de rij voor de wc stond, kwam er een jongetje naar zijn moeder gerend met een enthousiast verhaal, waar ik nog net het woord 'ourso' (?) van opving.... Een beer??? Ik vond plassen ineens een mindere prioriteit dan een glimp van een mogelijke beer, dus besloot ik de jongen 'te volgen'. En daar liep hij: van de ene kant naar de andere kant van de parkeerplaats tussen alle mensen door richting de bomen. Na Erik, Gayrlan en de kindjes geroepen te hebben, snel de camera gepakt om dit moment nog vast te leggen. Helaas was de beer nu al wat verder weg, maar als je goed kijkt, kun je hem onder de boom zien zitten.

Het park is echt overweldigend. Wanneer je naast een boom van 80 meter hoog met een diameter van 7,5 meter staat, voel je jezelf toch wel even heel nietig...(foto's aanklikken voor groot!)

Na twee hikes, met onder andere ook een kijkje bij de grootste boom van de wereld, de 'General Sherman tree', reden we richting onze bbq plek. Caia die inmiddels helemaal gevloerd was, kon nog even uitrusten voordat we ons op het eten konden storten.

De volgende dag, besloten we terug naar huis te rijden via de Desert en  Silverwood lake, om zo nog iets meer van het landschap te zien. Ook weer een prachtige rit met ondertussen zicht op olie-velden, windmolen gebieden, sinaasappelplantages en vooral zicht op landschap en eindeloze stukken 'niks'.

 

Bij het Silverwood lake, verloor Kyran zijn inmiddels zesde tand en konden we even afkoelen met een plons in het meer, voordat we onze rit naar huis vervolgden.

Het was een zalig weekend, met helaas als afsluiter dat de versnellingsbak van onze auto het iets te zwaar te verduren heeft gehad.... Maar goed, hoef ik me ook niet zo'n zorgen te maken over het verkopen.... Always look on the bright side..... Grrrrrr..... Of niet....
Hoe dan ook doet het niets af aan het feit dat het werkelijk een heerlijk weekend was.

Still so much to see...

Terwijl bij iedereen in Nederland de vakantie net is begonnen, komt er voor ons gevoelsmatig al snel een einde aan ons avontuur.... Dat betekent dat we nu moeten nadenken over: spullen verkopen, spullen weggooien, opruimen, schoonmaken, zaken als televisie opzeggen....

Het is moeilijk om hier over na te denken en ook echt daden te verrichten, terwijl hier veel te veel dingen zijn om te zien en te doen. En zeker met een zus, die ik uiteraard ook wil laten meegenieten van alles hier en 'alles' wil laten zien.

 Zo zijn we van de week o.a. met 'the moms' naar de Zoo geweest, waar het nieuwe verblijf van de schildpadden was geopend, waar de kindjes kennis mochten maken met dragon lizard en waar we naar de zomershow met Crocodile dundy hebben gekeken. Ook hebben we geleerd dat baby-panda's tot wel 15 meter uit de boom kunnen vallen, zonder zich te bezeren (terwijl iedereen zijn adem inhield toen de kleine beer zijn weg naar beneden probeerde te vinden) en hebben we een ritje in het treintje gemaakt.

Verder hebben we nog een $1,- filmpje gepakt en hebben we wat 'nieuwe' parkjes en speeltuinen bezocht.

Vanavond heb ik mijn zus getrakteerd op een lesje Kong-Fhu fighting.... Ook erg geslaagd!

Morgen zal ik eindelijk daad bij mijn woord gaan voegen en foto's maken van o.a. de auto om deze op Craigslist (de Amerikaanse marktplaats) te plaatsen en dan is het spullen pakken voor ons weekendje weg..... Maandag weer alles daarover te lezen.

Party!

De afgelopen dagen, waren dagen van feestjes.
Na Kyrans verjaardag afgelopen dinsdag, was het afgelopen donderdag The fourth of July, ofwel Independence day. Om deze onafhankelijkheid te vieren, gaan alle Amerikanen massaal naar buiten. Uiteraard wilden wij graag mee doen aan deze activiteit, dus ook wij gingen naar buiten. Als eerste stond een parade en een feest in een community park op het programma. Helaas waren we te laat voor de parade en konden we slechts nog 'nagenieten' van de afgezette straat en het laatste stukje van de parade.

Het park waar de festiviteiten zouden plaats vinden lag direct naast de 'parade-straat', dus besloten we daar te gaan kijken.
De festiviteiten bestonden voornamelijk uit te dure kermisactiviteiten, dus na een ritje in een uitgekozen attractie, besloten we, na nog rondje over het terrein, weer richting huis te gaan en een verfrissende duik te nemen in het zwembad. Dit was geen overbodige luxe, aangezien de temperatuur inmiddels aardig gestegen was.

's Avonds was het grote vuurwerk langs de kust, maar aangezien de kindjes al erg moe waren en Caia de knallen van het vuurwerk vreselijk vindt, besloten zus en ik samen te gaan. Gelukkig duurde het vuurwerk langer dan de Big boom van vorig jaar, dus was het zeker de moeite en de file terug waard!

De dag daarna was redelijk rustig op een bezoekje aan The Mall na. Kyran had voor zijn verjaardag mooie walkie-talkies gekregen, maar helaas bleek na uitproberen het bereik niet verder te gaan dan de woonkamer... Aangezien het toch wel erg leuk is om ook echt met elkaar te spreken door een walkie-talkie, besloten we op zoek te gaan naar een paar echte. Nu hadden we ze natuurlijk ook kunnen ruilen tegen een Kyrans' first rifle, maar aangezien ik Star Wars echt al gewelddadig genoeg vind, bij nader inzien toch maar op zoek naar echte walkie-talkies.... (rare mensen, die Amerikanen ;)

 

Gelukkig vonden we super walkie-talkies met een fantastisch bereik! Helaas blijken, na nader onderzoek, deze walkie-talkies in Nederland net zo illegaal te zijn als bovenstaande geweren, aangezien ze op de verkeerde frequentie uitzenden, dus toch maar weer terug naar de winkel binnenkort.....sigh......

En vandaag hebben we Kyrans' feestje gevierd met de Nederlandse en Belgische club. Aangezien het hier al vakantie is en veel kinderen weg zijn voor de zomer, leek het Kyran en ons een leuk idee om zijn Nederlandse en Belgische vriendjes uit te nodigen.
Dit Nederlandse feestje in Amerikaanse uitvoering werd een heerlijke middag met cake versieren, spelletjes en een lekkere bbq. Kyran heeft er zeker van genoten en wij ook! En voor als je het je toevallig afvraagt: "Nee; wij zoeken zijn vriendjes echt niet uit op hun blauwe ogen en blonde haren ;)"