Voice of Hollands

Dat ik mijn onderwijsgevende kwaliteiten hier op peil probeer te houden door vrijwilligers werk te doen bij Kyran op school, weten de meeste lezers inmiddels wel. Dat ik daarnaast de afgelopen 3 weken ook bezig ben geweest als 'voice', is voor velen van jullie nieuw. Vandaar hierover even een kort blogje om jullie op de hoogte te stellen.

3 Weken geleden werd ik namelijk gevraagd om voor Leslie (nieuwe Vlaamse mom/vriendin) een aantal lessen Nederlands in te spreken. Zij doet momenteel de vertaling voor het talen-programma livemocha. Een online programma waarin deelnemers, o.a. door contact met 'native speakers', een nieuwe taal kunnen leren. Dit programma wordt momenteel al gebruikt door meer dan 16 miljoen mensen! Bij dit programma wordt ook de mogelijkheid geboden om luisteroefeningen te maken en aangezien Leslies zachte G, toch echt wel heel erg Vlaams is, had ze toch wat echte Nederlandse sounds nodig. Uiteraard was ik zeker in voor deze leuke ervaring, dus vandaar dat ik de afgelopen weken een aantal avonden, duidelijk articulerend achter de computer heb doorgebracht.

   In het begin moesten we nog even de kneepjes van het vak doorkrijgen. Zo is het namelijk niet zo leuk wanneer er net een auto langs rijdt, of wanneer je de klikjes van de muis hoort, dus dit zorgde voor een aantal heropnames. Ook werd ik deze week gekweld door een vervelende verkoudheid en bleken de krekels toch wel erg goed op de opnames te horen te zijn. Gelukkig was ik niet de enige die mijn stem te leen had en kon mijn 'mede-spreekster' haar stem o.a. gebruiken voor het alfabet-lied, want zoals de meeste mensen die mij kennen, weten: ik ben geen voice of Holland :)
Vanavond de laatste lesjes ingesproken, dus wie weet: als alles goed gaat, ben ik binnenkort te horen in een wereldwijd talenprogramma. Dank voor deze leuke ervaring, Leslie!

Motherday snorkelingtrip

Erik had er al een tijdje zijn zinnen op gezet, maar aangezien het tot dusver toch wat fris was en de weersverwachting voor vandaag prima leek, stond er speciaal voor moederdag een snorkeltripje in La Jolla Cove gepland.
Aangezien we geen snorkelspullen hadden meegenomen, en deze over het algemeen toch wel handig zijn om te hebben als je wilt gaan snorkelen, zijn we gisteren eerst op Snorkelgear-jacht gegaan. Kyran, die van opa Rob en oma Petra een snorkelsetje mocht uitzoeken (alvast voor zijn verjaardag), had zijn setje al snel gekozen. Een mooie blauwe bril, met snorkel en zwemvliezen! Zoals men zal begrijpen, gooien we onze jongen niet alleen het diepe in, dus ook voor papa een snorkelsetje, voor mama een bril (waar Caia ook prima mee overweg bleek te kunnen!) en voor Caia nog een wetsuit.
Na onze shoptocht, moest de 'gear' uiteraard even uitgeprobeerd worden in het zwembad.
 Kyran snorkelde direct alsof hij nooit wat anders gedaan had, terwijl de eerste en laatste keer 2 jaar geleden op vakantie in Frankrijk was geweest. En toen Caia eenmaal begreep dat ze haar gezicht gewoon in het water kon stoppen en kon blijven ademhalen door de snorkel, kwam ook zij bijna niet meer boven water!

 Vandaag, na een heerlijk ontbijtje op bed en 2 prachtig zelfgemaakte cadeautjes van mijn kindjes, zijn we richting de snorkelshop gereden om voor Erik, mij en Kyran een wetsuit te huren.

De onderwatercamera die we daar zagen, konden we ook niet laten liggen (onze lezers verwachten ten slotte toch leuke filmpjes op onze blog... goed excuus toch?). Vervolgens zijn we doorgereden naar de cove, aangezien deze plek het beste aangeschreven staat voor beginnende snorkelaars en kinderen, door het over het algemeen, rustige water. Helaas hing er een dichte zeemist boven de kust, wat het iets kouder maakte dan gehoopt, maar dit mocht de pret niet drukken. Kyran en Erik die als eerste de plons waagden, kwamen erg enthousiast terug. Aangezien Erik zichzelf iets vrijer in het water kan en durft te bewegen dan ik, nam hij daarna ook Caia ook op sleeptouw. En na 2 enthousiaste kindjes en man, was ik aan de beurt om mijn moederdag-plons te maken (mama kent haar plaats, ook op moederdag ;)
Aangezien zowel Kyran, als Caia een zeeleeuw hadden gespot, was ik vastbesloten niet eerder het water uit te komen, voordat ook ik deze had gezien. En hoe cool is het dan, dat er wel 4 zeeleeuwen je waterpad kruisen? Zeker als er 2 heerlijk aan het spelen zijn met elkaar. Dus ook na mijn duik een enthousiaste mama. Nog wel een beetje jaloers op Erik, die ook een jonge zeeleeuw heeft vastgelegd op camera, maar van dit tripje zullen er zeker nog meer volgen! 

Half way....

We zijn inmiddels 3 maanden hier in het zonnige zuiden van Amerika en af en toe begint de heimwee een beetje toe te slaan. Kyran die graag terug wil naar zijn school en vriendjes in Nederland, Caia die met haar nichtje wil spelen... En ik wil mijn familie toch ook wel weer graag even zien...
We blijven uiteraard positief en we vervelen ons ook nog steeds niet. Zo hebben we afgelopen week ook weer volop genoten van alle activiteiten hier.
Afgelopen maandag heb ik zelf voor de tweede maal geholpen op Kyrans school in de 'special aid group', terwijl Caia bij haar nieuwe vriendjes ging spelen. Over het volunteren zou ik al zeker een pagina vol kunnen schrijven, maar voor nu zal ik het er op houden dat dit voor mij een zeer bijzondere ervaring is, die niet helemaal onder het kopje 'genieten' te plaatsen is....

Op dinsdag was het free museum day en aangezien het wat regenachtig was, besloten we, na Kyran uit school gehaald te hebben naar het 'Model railroad museum' te gaan.

Aangezien het railroad museum voornamelijk een zeer leuke uit de klauwen gegroeide hobby van een een aantal oude van dagen was, was het museum niet zo heel groot. Ook ging het al vroeg sluiten en dus besloten we ook nog even te gaan spelen in het science museum.

Op woensdag stond Paint the walls, een activiteit met de international moms, op het programma. Erg leuk dat deze activiteit voor de verandering 's middags plaats vond, waardoor Kyran ook mee kon. En wat heeft hij genoten. Het is een superleuk concept, waarvan ik me een beetje afvraag of het rendabel is, maar dat doet niet af aan de originaliteit van het concept. Paint the walls is een 'winkelpand' wat bestaat uit muren waarop geverfd mag worden, vloeren waarop gekrijt mag worden en een  aantal tafels om te verven en kleien.
 Kinderen (en mama's ;) kunnen zich hier naar hartenlust uitleven en de mooiste creaties maken. Mijn kinders en ik zijn in ieder geval weer 3 uur heerlijk bezig geweest!

Op donderdagochtend naar de Zumba kwam Caia's nieuwe vriendin Claire bij ons spelen. Maar omdat Caia al erg moe was geworden van het dansen tijdens de Zumbales (wat misschien de laatste keer was, aangezien er nu toch klachten kwamen over onze rondrennende kindertjes :( ), vond ze het moeilijk om met Claire te delen. Gelukkig hielp een wandelingetje naar Kyrans school haar er weer een beetje bovenop, maar toch was dit niet Caia's dag... (MAAR DAT WIL IK NIEIEIEIEIET)

Vrijdagochtend besloot Caia dat het wel weer eens tijd was om naar Seaworld te gaan. Aangezien het een heerlijke dag leek te worden, vond ik dat eigenlijk wel een beter idee dan wassen en stofzuigen, dus, op naar Seaworld. Na even een kijkje te hebben genomen bij de prachtige baby orka, die hier op valentijnsdag is geboren, wilde Caia niets liever dan met Elmo op de foto (ze kan er echt geen genoeg van krijgen!) en met water spelen, dus daarna hebben we ons heerlijk vermaakt in Sesame street bay of play.

Vanmiddag moest ik even naar de mall om wat kleren te ruilen en gelukkig kon ik mijn kindjes verleiden met een heerlijk ijsje. Ook was Kyran helemaal gelukkig met zijn nieuwe blouse, die hij zelf mocht uitzoeken. Zo gelukkig dat hij het eigenlijk vervelend vindt dat hij morgen niet naar school kan om zijn nieuwe blouse te laten zien.

Wellicht krijgen we straks toch ook wel weer heimwee als we in Nederland terug zijn... Het blijft toch een fantastische plek om te wonen.

Thanks lieve Elina!

Er zijn mensen die er veel voor over hebben om een speciaal plekje op onze blog te veroveren. Sommigen van hen zijn jarig, anderen plannen hun huwelijk precies in de periode dat wij weg zijn ;) en weer anderen hebben in de gaten dat als ze iets opsturen, ze ook op de "most wanted" site van Nederlandse blogs terechtkomen.
Maar ja, als het dan zo'n blij gezicht oplevert, verdien je dat plekje ook wel dubbel en dwars!
Dikke knuf van ons.

Enjoying the Pacific

Zoals geschreven in vorig blog, zijn er hier langs de kust nog voldoende 'ontdek je plekjes'. Een daarvan is Del Mar. Aangezien het er zaterdag zonnig leek uit te zien, besloten we daarom Del Mar beach te ontdekken en even lekker een terrasje te pakken.
Helaas was de wind erg koud, maar dit leek de kinderen absoluut niet te deren en aangezien mama-lief niet wil dat de kinders alleen de zee in gaan met harde wind, was ik genoodzaakt mee te gaan. De temperatuur van het zeewater viel gelukkig mee, waardoor we toch nog even de grootste lol hadden met het springen in en over de golven.

Na het bikkelen in de golven, vond ik dat we zeker wel een biertje en een ijsje verdiend hadden... Op zoek naar een terrasje dus. Ik kon me herinneren dat ik na de Strawberry fields langs een echt Amerikaans terrasje was gereden, wat er erg gezellig uitzag, dus dat werd het te bereiken doel ;)

 

 

Na een klein loopje, bij ons doel aangekomen, was het dan echt tijd voor het welverdiende biertje en ijsje...

Het leek wel vakantie!

Voor vandaag hadden we nog een keer Point Loma en de tidepools op het programma gezet. Aangezien het lage tij de komende maand voornamelijk midden in de nacht valt, was dit nog een van de betere weekenden om te gaan. Dus, ondanks de dikke bewolking en wat regenspetters, hebben we onze dikke truien aangetrokken en zijn we richting Point Loma gereden.
Vandaag had ik iets meer de gelegenheid om ook de militaire begraafplaats van wat dichterbij te bekijken en aangezien het vandaag toch bevrijdingsdag is, nu dus mijn eigen shots....

Vervolgens zijn we naar het bezoekerscentrum gereden om een Junior-Ranger programma boekje te halen, zodat Kyran zijn eerste medaille kon gaan verdienen voor op zijn ranger-jasje.
Kyran en Caia begonnen met zo veel enthousiasme aan het boekje, dat ze bijna geen zin meer hadden om naar de tidepools te gaan, maar na een broodje en zicht op het water, was deze tegenzin snel verdwenen.

Na het (iets rustiger dan afgelopen week) bewonderen van de schelpen, krabben en kreeftjes (helaas weer geen zeesterren...), zijn we nog even teruggereden naar het bezoekerscentrum en de vuurtoren om o.a. het ranger-boekje af te maken en van het uitzicht te genieten. En net zoals de vorige keer kwam bij het bezoekerscentrum het 'wildlife' ons tegemoet. Deze keer niet in de vorm van een hagedis, maar in de vorm van een.....

squirrel!

 En een uhhhh...

Soldier

 Toen het boekje helemaal ingevuld was en de kinderen een pledge hadden opgezegd, waarbij ze beloofden goed te zijn voor de natuur, kregen ze hem dan eindelijk.... Hun eerste echte ranger-speldje van echt goud (zoals Kyran zegt ;).

 

We zijn benieuwd wat we verder nog zullen beleven met onze rangers!