Enjoying the Pacific

Zoals geschreven in vorig blog, zijn er hier langs de kust nog voldoende 'ontdek je plekjes'. Een daarvan is Del Mar. Aangezien het er zaterdag zonnig leek uit te zien, besloten we daarom Del Mar beach te ontdekken en even lekker een terrasje te pakken.
Helaas was de wind erg koud, maar dit leek de kinderen absoluut niet te deren en aangezien mama-lief niet wil dat de kinders alleen de zee in gaan met harde wind, was ik genoodzaakt mee te gaan. De temperatuur van het zeewater viel gelukkig mee, waardoor we toch nog even de grootste lol hadden met het springen in en over de golven.

Na het bikkelen in de golven, vond ik dat we zeker wel een biertje en een ijsje verdiend hadden... Op zoek naar een terrasje dus. Ik kon me herinneren dat ik na de Strawberry fields langs een echt Amerikaans terrasje was gereden, wat er erg gezellig uitzag, dus dat werd het te bereiken doel ;)

 

 

Na een klein loopje, bij ons doel aangekomen, was het dan echt tijd voor het welverdiende biertje en ijsje...

Het leek wel vakantie!

Voor vandaag hadden we nog een keer Point Loma en de tidepools op het programma gezet. Aangezien het lage tij de komende maand voornamelijk midden in de nacht valt, was dit nog een van de betere weekenden om te gaan. Dus, ondanks de dikke bewolking en wat regenspetters, hebben we onze dikke truien aangetrokken en zijn we richting Point Loma gereden.
Vandaag had ik iets meer de gelegenheid om ook de militaire begraafplaats van wat dichterbij te bekijken en aangezien het vandaag toch bevrijdingsdag is, nu dus mijn eigen shots....

Vervolgens zijn we naar het bezoekerscentrum gereden om een Junior-Ranger programma boekje te halen, zodat Kyran zijn eerste medaille kon gaan verdienen voor op zijn ranger-jasje.
Kyran en Caia begonnen met zo veel enthousiasme aan het boekje, dat ze bijna geen zin meer hadden om naar de tidepools te gaan, maar na een broodje en zicht op het water, was deze tegenzin snel verdwenen.

Na het (iets rustiger dan afgelopen week) bewonderen van de schelpen, krabben en kreeftjes (helaas weer geen zeesterren...), zijn we nog even teruggereden naar het bezoekerscentrum en de vuurtoren om o.a. het ranger-boekje af te maken en van het uitzicht te genieten. En net zoals de vorige keer kwam bij het bezoekerscentrum het 'wildlife' ons tegemoet. Deze keer niet in de vorm van een hagedis, maar in de vorm van een.....

squirrel!

 En een uhhhh...

Soldier

 Toen het boekje helemaal ingevuld was en de kinderen een pledge hadden opgezegd, waarbij ze beloofden goed te zijn voor de natuur, kregen ze hem dan eindelijk.... Hun eerste echte ranger-speldje van echt goud (zoals Kyran zegt ;).

 

We zijn benieuwd wat we verder nog zullen beleven met onze rangers!

Strawberry fields forever!

Gisteren waren we uitgenodigd om samen met een aantal andere kindjes aardbeien te gaan plukken bij de grote aardbeienvelden in Carlsbad. Aangezien wij momenteel redelijk snel door onze aardbeien heen gaan hier en het uiteraard weer een erg leuke bezigheid is, op naar de Strawberry fields. Voordat we begonnen met plukken, kregen we kort de regels uitgelegd, waarvan de belangrijkste regel 'Have fun!' was.

 

 

 In eerste instantie hadden we bedacht om 'slechts' een klein bakje te vullen, maar aangezien we als groep 50% korting kregen en de aardbeien er zoooo lekker uitzagen, toch maar voor een grote bak gekozen. Caia begon enthousiast met plukken.

 

Aangezien er tijdens  het plukken ook gegeten mocht worden, duurde het even voordat we onze grote emmer vol hadden... 'Eentje voor Caia, eentje voor de emmer', leek toch niet de snelste, maar uiteraard wel de lekkerste pluktechniek ;)
Na een half uurtje hadden we dan toch een emmertje vol en konden we met een aardbeienbuik, een volle emmer, wat verse sinaasappels en een bosje zonnebloemen voor op tafel, weer richting huis.

 

 
 Omdat we nog redelijk wat tijd over hadden, hebben we voor de verandering i.p.v. de gebruikelijke snelweg de Coastal highway gekozen, wat weer leuke 'ontdekplekjes' op heeft geleverd voor een volgende keer, dus wie weet wat komende weken nog gaat brengen. 
Dit was in ieder geval een heerlijke ochtend!

A boy and his atoms

Dit heeft even helemaal niets met San Diego te maken, maar des te meer met een van de dingen die mij dagelijks bezig houden. IBM research heeft een filmpje geproduceerd waarin ze atomen manipuleren. Dit doen ze met een scanning tunneling microscoop, een apparaat waar ik in de afgelopen paar jaar zelf ook veel mee heb gewerkt. Uit hands-on experience kan ik met zekerheid zeggen dat dit een fantastisch moeilijk filmpje is om te maken en dat de scherpte van deze plaatjes echt absolute wereldklasse is. Dus als je even niks te doen hebt: kijk dan ook zeker het filmpje over hoe ze dit gedaan hebben...


EDIT: voor de oplettende kijker, de golven die je rond de atomen ziet mee bewegen zijn geen artefact. Dit zijn golven die ontstaan doordat de elektronen soep die de achtergrond opmaakt door de kern van de atomen wordt verstoord. Het is een beetje alsof je twee stenen in een vijver gooit en kijkt naar de golfpatroontjes die daardoor ontstaan...

Fieldtrip tidepools at Cabrillo National Monument.

Wij zijn uiteraard heeel blij dat Kyran het zo naar zijn zin heeft hier op school. Was het niet om hem, dan was het wel puur eigenbelang ;).
Vandaag stond namelijk Kyrans tweede (!) fieldtrip op het programma. Deze keer naar een plek waar ik al een tijdje graag heen zou gaan, namelijk naar de tidepools in Point Loma.
Dit was voor mij dus weer een mooie gelegenheid om mijn Volunteers-kwaliteiten te doen gelden en Kyrans klas te vergezellen naar deze fantastische plek (ik heb ten slotte niet voor niets een TBC-test moeten ondergaan ;).

Wanneer je richting de tidepools rijdt, kom je eerst door de marinebasis van Point Loma. De basis biedt onder andere plaats aan een gigantisch indrukwekkende begraafplaats (net als in de film...)
Wanneer ik tijdens 'Stairway to heaven' op de radio tegengehouden wordt door een agent en moet wachten tot de rouwstoet voorbij is gereden, zit ik enkele minuten met een brok in mijn keel en met hoge waterlanders onder de indruk te kijken, voordat we het feest tegemoet gaan.

  Een eigen foto van de indrukwekkende begraafplaats volgt nog, maar om even een indruk te krijgen, het volgende plaatje van het internet...

Slim genoeg had ik niet met Kyrans juf besproken waar de schoolbus naartoe zou gaan en in de veronderstelling dat de kinderen eerst naar het visitor center zouden gaan, rijd ik uiteraard de verkeerde kant op (heuvel op i.p.v. heuvel af)... Eigenlijk met geluk, want zodra we de auto uit stappen, zien we de grootste hagedis die we tot nu toe hebben gezien voor onze voeten voorbij rennen (en dat hadden we toch niet willen missen!).

Een vriendelijke ranger weet ons te vertellen dat de kinderen direct naar de tidepools zouden gaan, dus vlug terug naar de auto en heuvel af richting zee.
Caia die superveel zin had in het krabbetjes zoeken op de Noordpool (schatje... wel knap dat ze het Ameriakaanse 'pool', vertaalt naar het Nederlandse 'pool' :), is dolgelukkig als ze de schoolbus van Kyran ziet. Wederom arriveert de schoolbus precies op het moment dat wij ook aankomen (déjà vu), dus keurig getimed.

De tidepools zijn erg leuk om te bezoeken. Met het lage tij is er van alles te vinden, o.a.: slakken, krabben, heremietkreeftjes en anemonen.

Dus voor een bus vol kleuters zat te ontdekken! En voor de begeleiders zat in goede banen te leiden, want zoals je waarschijnlijk kunt begrijpen, zijn niet alle krabben er van gediend om geaaid te worden... En ook anemonen vinden het niet altijd fijn, als je bovenop ze gaat staan. Daarnaast moet je er bij kleuters (en bij Caia's) toch altijd wel erg op letten dat ze niet van een rots afvallen, niet struikelen of kopje onder gaan, dus heel erg veel tijd om zelf rond te kijken, bleef er dus niet echt over. Maar ja, ik moet toch ergens een excuus hebben om snel nog eens te gaan.

Can you say anamone?

Toen het om 12.30 tijd was om te verzamelen, bleek het water toch wat sneller te stijgen dan verwacht, dus vlug alle kindjes over de rotsen en door het water weer op het droge gebracht.
De natte schoenen bewaren we maar voor aanstaand weekend.... Wie weet gaan we dan nog even een rustiger blik wagen.